MERRY CHRISTMAS….BABY!!!!!

Όπως έλεγε και ένα τραγούδι του Bruce Springsteen…του Boss!!!!
Χριστούγεννα λοιπόν του 2011.Με θερμοκρασίες επιτέλους χειμώνα…Για να ψοφήσουν και τα μικρόβια, όπως λένε και οι παλιοί. Βιώνοντας μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης , που σίγουρα απασχολούν όλους μας . ‘Ελα όμως που πρέπει να αλλάξουμε ΕΜΕΙΣ έστω για αυτές τις μέρες το κλίμα!!
Ανοίγουμε λοιπόν τις πόρτες για να ακούσουμε τα παιδιά που λένε τα κάλαντα! Μιζέριες του ‘τύπου’:….μας τά…παν και άλλοι…ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ!!!!
Παίρνουμε τηλέφωνο τους φίλους τους συγγενείς για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. Και αν για κάποιο λόγο διστάζουμε να τα πούμε …η τεχνολογία μας βοηθά. Έστω ένα ψυχρό e-mail η μια δημοσίευση στο FACE BOOK είναι προτιμότερο από το να μην επικοινωνήσεις καθόλου. Τρόποι υπάρχουν πολλοί , αρκεί να το θέλει κανείς.
Τέλος, όπου είναι αυτό εφικτό , αναζητούμε την απευθείας ανθρώπινη επαφή .Πηγαίνουμε σε σπίτια φίλων για ένα κρασί ή ανοίγουμε το δικό μας για να υποδεχθούμε εμείς πρόσωπα που αγαπάμε. Λίγη μουσική ,επιδίωξη για ευχάριστες συζητήσεις –όχι βλέποντας ή σχολιάζοντας δελτία ειδήσεων- και …σίγουρα αυτές οι γιορτινές ώρες μας θα περάσουν πιο ευχάριστα!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ. ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ!!!!

Μήπως η κρίση μας φέρνει πιο κοντά;

Λοιπόν , καθημερινά νιώθουμε όλοι μέσα στο πετσί μας τις συνέπειες της κρίσης.Δεν θα αναφερθώ καθόλου όμως σ'αυτές.Βαρεθήκαμε όλοι να βομβαρδιζόμαστε συνεχώς με αναλύσεις επι αναλύσεων που ακούμε απο τα ΜΜΕ και να ανακυκλώνουμε στις μεταξύ μας συζητήσεις , την λεκτική τρομοκρατία που μας σερβίρουν.
Κατά την γνώμη μου υπάρχουν και θετικές επιπτώσεις...
Πρώτη και καλύτερη επίπτωση είναι η μείωση του υπέρμετρου καταναλωτισμού.Κάθε νοικοκυριού είχε ' καταντήσει ' - γιατί περί κατάντιας πρόκειται- να έχει 4 τηλεοράσεις , 3 Η/Υ , 10 πιστωτικές κάρτες και όλα τα είδη ρουχισμού να είναι επώνυμα !!!Ψωνάρες...ε ...ψωνάρες!!!
Αναγκαστικά λοιπόν πολλά από τα παραπάνω έχουν περικοπεί.Μειώθηκε η ποιότητα της ζωής μας ; Όχι σε καμιά περίπτωση!
Το γεγονός ότι το 90% των οικογενειών περιόρισε κατα πολύ τις νυχτερινές εξόδους είναι μία πραγματικότητα.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αναβιώσουν οι 'σπιτικές ' συνάξεις ,όπου μαζευόμαστε -περισσότερο πλέον - φίλοι και συγγενείς και να ερχόμαστε πιο ο ένας με τον άλλο ...πιο κοντά.
Τα τελευταία χρόνια είχαμε αποξενωθεί πάρα πολύ ο ένας με τον άλλο.Ο Δεκέμβριος και ο Γενάρης είναι οι κατ'εξοχήν μήνες των ονομαστικών γιορτών.Ας πάρουμε τηλέφωνο τους φίλους και γνωστούς να τους ευχηθούμε και ας ανοίξουμε τα σπίτια μας για να κεράσουμε και εμείς ένα ποτό.
Είναι σίγουρο ότι θα νιώσουμε πιο καλά.Και θα χαμογελάσουμε και λίγο..Γιατί αυτοί οι ΑΛΗΤΕΣ μας στέρησαν και το χαμόγελο...
....Και δεν θα τους επιτρέψουμε!!!

Πού είναι η πόλη μου;

     Πού είναι η πόλη μου;

     Όπου κάποτε υπήρχαν μεγάλες βιομηχανικές μονάδες..ΒΙΑΜΥΛ,GOODYEAR,FILKERAM-JOHNSON,ΗΛΤΕΞ...και τόσες άλλες που έδιναν δουλειά σε χιλιάδες οικογένειες και ελπίδα και μέλλον για απασχόληση σε χιλιάδες οικογένειες...

     Πού είναι η πόλη μου;

     Όπου τα Σαββατοκύριακα έσφυζαν οι ταβέρνες και τα μαγαζιά απο κόσμο και έπρεπε να κλείσεις τραπέζι για να διασκεδάσεις οπουδήποτε... 

     Πού είναι η πόλη μου;

     Όπου όταν κατέβαινε κανείς στο κέντρο για ψώνια ειδικά το Σάββατο ,στη Τσιμισκή ,στο Καπάνι και στο Μοδιάνο υπήρχε το αδιαχώρητο...

      Πού είναι η πόλη μου;

      Όπου κυκλοφορούσαν όλοι οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ,οπουδήποτε χωρίς να κοιτάζεις για να μήν σου κλέψουν το πορτοφόλι, την τσάντα-..κινητά δεν υπήρχαν τότε...

      Ναι εντάξει.Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν...

      Ποιός όμως μας στέρησε το δικαίωμα της δουλειάς και της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ζωής!!!

      Δεν θα τα παρατήσουμε όμως. Θα προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την Θεσσαλονίκη!!!

      Για εμάς και τα παιδιά μας!!!!

Τι ένοιωσε αυτός ο άνθρωπος!

  Τι ένοιωσε αυτός ο άνθρωπος! 

  Σήμερα δεν θα γράψω κάτι δικό μου. Για την νίκη του ΠΑΟΚ που δόξασε και τίμησε την πόλη μας σ’ όλο τον κόσμο , χύθηκε πολύ μελάνι…

  

  Κορυφαίο άρθρο – με μεγάλη διαφορά από το επόμενο – είναι αυτό που δημοσίευσε στο «sport-fm.gr» ο δημοσιογράφος Γιάννης Τσαούσης, με αφορμή το πλάνο του  ΕΚΣΤΑΣΙΑΣΜΕΝΟΥ ΠΑΟΚΤΣΗ  που 'έπιασε' ο τηλεοπτικός φακός .  

  Απολαύστε το:

«Δική σου είναι αυτή η νίκη. Η ανόθευτη χαρά που κατακλύζει κάθε κύτταρό σου και καθρεφτίζεται στα μάτια σου. Δεν είναι η χαρά της έκπληξης, εσύ πάντα το περιμένεις το γκολ. Το προσδοκάς, το προσμένεις, το οραματίζεσαι σε κάθε παιχνίδι.

Δική σου είναι αυτή η νίκη. Μια κουταλιά δικαίωσης, ενός ταξιδιού αγώνας γόνιμος, ένας ακόμα θρίαμβος της ζωής απέναντι στο θάνατο. Κι εσύ εκεί, ν΄ αποτυπώνεις την καύλα της στιγμής σ΄ ένα καρέ.

Δική σου είναι αυτή η νίκη. Μπορεί να μην καρπώθηκες εφήμερα κέρδη απ« αυτήν όπως χρήματα, βαθμούς ή θεαματικότητα, όμως ένιωσες κάτι που δεν μορφοποιείται σε λέξεις. Ένιωσες το μυρμήγκιασμα αυτό που υπερβαίνει τη γλώσσα και ασχημάτιστο αφήνεται να εκφραστεί μέσω του σώματος.

Δική σου είναι αυτή η νίκη. Την οριοθέτησες από την Δευτέρα κιόλας όταν, μαζεύοντας τα πράγματά σου για το ταξίδι στο Λονδίνο, κάποιος σου είπε «καλά ρε »συ, στην Αγγλία κάνει παγωνιά, μόνο μ« αυτό το μπουφανάκι θα πας;» κι εσύ γέλασες και του απάντησες πως ούτε αυτό θα σου χρειαστεί στην κερκίδα γιατί εκεί «Θα με ζεστάνει η ομάδα. Κι αν υποφέρει, θα υποφέρω μαζί της κρυώνοντας».

Δική σου είναι αυτή η νίκη. Γιατί όταν χτύπαγες το τατουάζ με το έμβλημα του ΠΑΟΚ λίγο πιο πάνω απ» την καρδιά, ήξερες ότι η βελόνα δεν θα σε πονέσει ποτέ τόσο πολύ και τόσο γλυκά όσο αυτός. Δύο καρδιές, εξίσου σημαντικές, χτυπάνε στον ίδιο ρυθμό. Μόνο που όταν η «δικέφαλη» αναστατώνεται, πονάνε και τα μυαλά σου μαζί. Τώρα ξέρουμε γιατί.

Δική σου είναι αυτή η νίκη. Τις σφιγμένες σου γροθιές και τις ρυτίδες του μετώπου σου ζηλέψαμε από την τηλεόραση. Αυτή τη διονυσιακή έκσταση που μόνο όσοι ήσασταν εκεί ζήσατε. Αυτή την -έξω από το χρόνο- μέθεξη με το θείο που μόνο ο «πιστός του ποδοσφαιρου» μπορεί να βιώσει. Σ ευχαριστούμε που μας θύμισες πως είναι.

Γιάννης Τσαούσης»

Ευχαριστώ για την αναδημοσίευση.

Ο νέος Επίτροπος της Κομισιόν στη Θεσσαλονίκη !

Βρέθηκα πριν λίγες ημέρες σε μια κοινωνική εκδήλωση όπου είχα την ευκαιρία να βρεθώ με φίλους και με γνωστούς .Το πιο φυσιολογικό αντικείμενο για να συζητήσει κανείς αυτή την χρονική περίοδο είναι η γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας μας. Συζήτηση όχι βέβαια και η πιο ευχάριστη…..

Στη παρέα λοιπόν που καθόμουνα η κουβέντα είχε ανάψει από έναν γνωστό – διαιτολόγο το επάγγελμα – ο οποίος προσπαθούσε να επιβάλει σε εμένα και στους άλλους συνομιλητές τις απόψεις του….

Θεμιτό και σεβαστό. Θα μου πει κάποιος πιο το πρόβλημα; Σε μια συζήτηση μεταξύ φίλων ο καθένας μπορεί να πει το οτιδήποτε και αν θέλεις τα υιοθετείς ή όχι.

Το πρόβλημα ήταν ότι ο φίλος δεν μιλούσε για θέματα, για τα οποία γνώριζε το αντικείμενο. Δεν ήταν το θέμα της κουβέντας οι ‘ διατροφικές συνθήκες του σημερινού Έλληνα ‘ . Όλοι στην παρέα είχαν δυσανασχετήσει μιας και σε κάθε προσπάθεια αντιλόγου ….ο ‘ ξερόλας ‘ δεν καταλάβαινε τίποτα!! Ήταν ο νέος επίτροπος της Κομισιόν επί οικονομικών θεμάτων για την βραδιά εκείνη! Ξαναλέω …διαιτολόγος το επάγγελμα!

Οι καιροί είναι σίγουρα δύσκολοι .Όλοι μας έχουμε όμως την ανάγκη όταν βρισκόμαστε με φίλους να ξεδώσουμε ,να πούμε και καμία μ……α …βρε αδερφέ .Έχω την άποψη ότι οι συζητήσεις μεταξύ φίλων πρέπει να έχουν αντικείμενο θέματα που να μας φτιάχνουν την διάθεση και να φέρνουν το χαμόγελο στα χείλη μας .Με τύπους σαν τον… παραπάνω συνεχίζουμε να μιζεριάζουμε και να ανακυκλώνουμε τη μαύρη πραγματικότητα , που βιώνουμε οι περισσότεροι αυτή την χρονική περίοδο.

Αυτοί που έχουν αντίθετη άποψη , ας διασκεδάζουν με τα δελτία ειδήσεων του MEGA!!

Εγώ πάντως δεν μπορώ να χαμογελάσω παρακολουθώντας αυτά !!!

Εικόνες και συναισθήματα στην πόλη μου..Νοέμβριος του 2011!

Θεσσαλονίκη , Νοέμβριος 2011….

Θα μπορούσε έτσι να άρχιζε ένα γράμμα ή μια επιστολή σ’ ένα φίλο, σ’ ένα συγγενή στο εξωτερικό. Αυτές οι δύο λέξεις και ο ένας αριθμός είναι η αφορμή για να καταγραφούν κάποιες σκέψεις και κάποια συναισθήματα που νιώθουν οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτή τη πόλη.

Τα αισθήματα και οι καταστάσεις που βιώνουμε αυτές τις ημέρες ,αποτυπώνονται στα πρόσωπα που συναντά κανείς στη δουλειά , στο δρόμο , στα μαγαζιά ακόμα και στο ίδιο μας στο σπίτι. Αγωνία για το αύριο για τις εξελίξεις .Όχι πλέον για τις πολιτικές .Αυτές δυστυχώς εξαιτίας των ανίκανων πολιτικών που μας κυβερνούν – και που έχουμε μεγάλη ευθύνη για αυτό- …έχουν πάρει τον δρόμο τους..

Ο καθένας σκέπτεται πλέον μόνο για τις προσωπικά του και τα ευρύτερα οικογενειακά του προβλήματα. Για το αν θα έχει χρήματα την άλλη εβδομάδα προκειμένου για τα βγάλει πέρα και να εκπληρώσει τις βασικότερες ανάγκες .Για το γάλα των παιδιών του , τα όσπρια που θα αγοράσει από τη λαϊκή της γειτονιάς , για το νοίκι που θα πρέπει να πληρώσει , το ‘χαράτσι ‘ του κ….κράτους (αν θα το πληρώσει ) όπως και για τόσα άλλα.

Περπατάμε στο δρόμο και δεν βλέπουμε κανέναν να χαμογελά. Αλλά ….συγνώμη…ΛΑΘΟΣ!!!

Ευτυχώς ακόμα βλέπουμε χαμόγελα στα μικρά παιδιά , αυτά που ακόμα δεν έχουν άγχος , δεν αισθάνονται και δεν βιώνουν τις ζοφερές καταστάσεις του καιρού μας . Βλέποντας τα ευτυχισμένα , ανεβάζουν και τη δική μας ψυχολογία , ελπίζοντας για ένα καλύτερο αύριο.

Κάνοντας κάποια στιγμή έναν περίπατο λοιπόν , ας περάσουμε δίπλα από ένα δημοτικό ή ακόμα καλύτερα δίπλα από ένα νηπιαγωγείο και ας σταθούμε ..μόνο για ένα λεπτό μπροστά από τα παιδιά. Who knows?? Μπορεί να κάνουμε και την καλή πράξη της ημέρας , δίνοντας την μπάλα που βγήκε έξω από την αυλή του σχολείου , στον δρόμο , πίσω στον μικρό Θωμά ή στην μικρή Ιωάννα δίνοντας τους λίγα δευτερόλεπτα χαράς !!

Και όμως υπάρχει ελπίδα!!!