Απο την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να καταγράψω ,ορισμένες θέσεις και απόψεις μου από αυτό το blog , θεώρησα σωστό , να προσπαθώ να μεταδώσω τόνους αισιοδοξίας όσο το δυνατόν περισσότερο . Φύσει χαρακτήρας αισιόδοξος ,προσπαθούσα και προσπαθώ ακόμη , να βλέπω το ποτήρι '' μισογεμάτο'' και όχι ''μισοάδειο''.Πόση όμως δύναμη ,πόσο όμως κουράγιο πρέπει να έχει κανείς σ΄αυτό το διαλυμένο κράτος όπου ζούμε , για να βλέπει τις καταστάσεις με θετική ενέργεια ;
Απο μέρα σε μέρα ,οι ''προδότες πολιτικοί''(στην πλειοψηφια τους ) -για τους οποίους φέρουμε και εμείς οι απλοί Έλληνες ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευθύνη ....συμφωνούν και υπογράφουν , την τελευταία ίσως πράξη του δράματος στην σύγχρονη Ελληνική ιστορία.Συμφωνούν για να βάλουν οι ξένοι τοκογλύφοι την ταφόπλακα στον τάφο της Ελλάδας .Να καταδικάσουν την χώρα μας και τους κατοίκους της σε πολύχρονη δυστηχία , μιζέρια και φτώχια για την πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν εδώ , ίσως στην ομορφότερη χώρα της γης.
Όταν αποφασίζονται μέτρα για συρρίκνωση μισθών σε επίπεδα Ανατολικής Ευρώπης , 480 Ευρώ καθαρά τον μήνα , απολύσεις δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων , με μοναδικό σκοπό την είσπραξη χρημάτων ,πως μπορεί να νιώσει ο καθένας;Και το σπουδαιότερο είναι ότι δεν υπάρχει κανένα μα κανένα μέτρο για ανάπτυξη.Κανένα κίνητρο για αύξηση της επιχειρηματικότητας που θα οδηγούσε στην μείωση της ανεργίας και στην αντιμετώπιση της εξαθλίωσης, που με μαθηματική ακρίβεια ...έρχεται.
Λοιπόν...καταγράφοντας όλα αυτά τα παραπάνω , είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς τι σκέψεις έρχονται στο μυαλό όλων.Και για να δώσω έστω μια απάντηση στη ερώτηση-τίτλος του παρόντος κειμένου έχω να παραθέσω το παρακάτω:
Να προσπαθήσουμε όλοι να κοιτάξουμε στα μάτια όλους αυτούς που αγαπάμε .Τα παιδία μας ,τους γονείς μας ,τους φίλους μας .Να πάρουμε κουράγιο και δύναμη γενικότερα ,από όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μας .Ίσως έτσι ανακτήσουμε το χαμένο μας χαμόγελο...την χαμένη μας αισιοδοξία!!!
